Yitirmeden

G                                                      Bm
Durup düşünmeye zamanın olur mu

                                     C
Yitirmeden anlamaz insan

                                G       D
Sevdiklerin yolun sonunda

G                                        Bm
Sarıl her fırsatında o insana

                                       C
Arkasından ağlayan olma

                                  G        D
Geri getirmez çok ağlasan da

Em                                          D
Durur, durur belki baş ucunda

                                          C
Annen baban kendi çapında

                             G   D
Abin bile 47 yaşında

Em                                                 D
Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş

                                            C
Gün gelince herkesin açılmış,

                                             G   D
Ama sorarsan hep geç kalınmış

G                                                      Bm
Güzel günlerimizin bittiğini sanma

                                           C
Belki bir daha böylesi olmaz

                                           G       D
Ama her bi gün güzel aslında

G                                                      Bm
Yakın durmanın zor olduğu ortada

                                                    C
Uzak olmak her zaman en kolay

                                      G       D
Ama en zoru yalnız olunca

Em                                     Bm
Uyur, uyur belki hep yanında

                                       C
İlk sevgilin kendi solunda

                                   G       D
Her hatıra asılı duvarında

Em                                                       Bm
Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş

                                             C
Gün gelince herkesin açılmış

                                             G        D
Ama sorarsan hep geç kalınmış